طراحی مدل بومی ارزیابی عملکرد سازمان‌های فرهنگی با رویکرد تحلیل سلسله‌مراتبی: مطالعه موردی واحدهای فرهنگی کمیته امداد امام خمینی(ره)

نویسندگان

  • محمد شکرائی گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. نویسنده https://orcid.org/0009-0000-6618-3645
  • فاطمه عزیز آبادی فراهانی گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. https://orcid.org/0000-0002-1839-7726
  • علی اکبر رضایی گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. نویسنده https://orcid.org/0009-0002-7799-1757
  • عباسعلی قیومی گروه مدیریت فرهنگی و مدیریت رسانه، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران. نویسنده https://orcid.org/0000-0003-4764-7461
  • پریوش جعفری گروه مدیریت آموزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. نویسنده https://orcid.org/0000-0003-2916-8870

کلمات کلیدی:

ارزیابی عملکرد, سازمان‌های فرهنگی, تصمیم‌گیری چندشاخصه, فرایند تحلیل سلسله‌مراتبی (AHP), کمیته امداد امام خمینی(ره)

چکیده

هدف پژوهش حاضر طراحی و ارائه مدلی جامع، بومی و سلسله‌مراتبی برای ارزیابی و رتبه‌بندی عملکرد سازمان‌های فرهنگی با تأکید بر واحدهای فرهنگی کمیته امداد امام خمینی(ره) بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر روش توصیفی‌ـ‌تحلیلی و پیمایشی، و از نظر رویکرد کمی بود. جامعه پژوهش شامل مدیران، کارشناسان و خبرگان حوزه مدیریت فرهنگی بود که از میان آنان ۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه شناسایی شاخص‌ها و پرسشنامه مقایسات زوجی مبتنی بر فرایند تحلیل سلسله‌مراتبی (AHP) گردآوری شد. روایی محتوایی ابزارها با نظر خبرگان تأیید و پایایی پرسشنامه لیکرت با آلفای کرونباخ بیش از ۰٫۷ احراز شد. مدل نهایی شامل ۹ شاخص اصلی، ۵۷ زیرشاخص و ۳۱ واحد استانی بود. وزن شاخص‌ها و زیرشاخص‌ها از طریق مقایسات زوجی و وزن گزینه‌ها بر اساس داده‌های عینی عملکردی سال ۱۳۹۸ محاسبه شد. نتایج AHP نشان داد «کارایی و کیفیت خدمات مشاوره و راهنمایی» با وزن ۰٫۲۳۳، «امور زیرساختی» با وزن ۰٫۱۷۶ و «پوشش و کیفیت خدمات تحصیلی» با وزن ۰٫۱۳۵، به‌ترتیب مهم‌ترین شاخص‌های مدل بودند و در مجموع بیش از ۵۴ درصد وزن کل را تشکیل دادند. نرخ ناسازگاری شاخص‌های اصلی ۰٫۰۱۰۷، زیرشاخص‌ها بین ۰٫۰۰۰۱ تا ۰٫۰۳۱ و گزینه‌ها بین ۰٫۰۰۰۱ تا ۰٫۰۸۹ بود که همگی کمتر از ۰٫۱ بودند. در رتبه‌بندی نهایی، تهران با وزن ۰٫۰۶۹۹ رتبه نخست و سیستان و بلوچستان با وزن ۰٫۰۱۲۳ رتبه آخر را کسب کردند و فاصله عملکردی بیش از ۵٫۶ برابر مشاهده شد. مدل پیشنهادی، با تلفیق شاخص‌های کمی و کیفی و برخورداری از ساختار سلسله‌مراتبی و سازگاری مطلوب قضاوت‌ها، ابزاری شفاف و کاربردی برای رتبه‌بندی واحدهای فرهنگی، شناسایی نقاط قوت و ضعف، تخصیص هدفمند منابع و استقرار مدیریت عملکرد مبتنی بر داده فراهم می‌کند و قابلیت بومی‌سازی برای سایر سازمان‌های فرهنگی را نیز دارد.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

مراجع

Ahmadi, Y., & Ebrahimi Ghaleh Ghazi, H. (2020). Presenting an indigenous model of organizational accountability in Iranian governmental organizations considering the role of organizational and individual factors. Human Resources Excellence, 1(2), 89-107.

Ansari Pour, M., & Tabarsa, G. A. (2022). Presenting an indigenous model of whistleblowing in Iranian organizations using grounded theory. Management of Government Organizations, 3(39), 141-154. https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&opi=89978449&url=https://ensani.ir/fa/article/515988/

Farzamnia, N., Abdi, B., & Rezaiyan, A. (2020). Presenting a Good Governance Model of Cyber Security in Defense Organizations. MILITARY MANAGEMENT QUARTERLY, 20(77), 81-120. https://doi.org/10.22034/iamu.2020.44891

Ghoreishi, S., Abbaspoor, A., Niknami, M., & Taheri, M. (2024). Presenting an indigenous model of organizational self-leadership with emphasis on training in non-governmental organizations. Management and Educational Perspective, 6(3), 216-238.

Kullan, S., & Mansor, M. (2020). Relationship Between the Practices of Learning Organization and Teacher Leadership at Indigenous Primary Schools of Kuala Langat District, Selangor, Malaysia. Jurnal Manajemen Pendidikan: Jurnal Ilmiah Administrasi, Manajemen dan Kepemimpinan Pendidikan, 2(2), 148-158. http://dx.doi.org/10.21831/jump.v2i2.34345

Logue, D., Pitsis, A., Pearce, S., & Chelliah, J. (2017). Social Enterprise to Social Value Chain: Indigenous Entrepreneurship Transforming the Native Food Industry in Australia. Journal of Management & Organization. https://doi.org/10.1017/jmo.2017.24

Makvandi, F. (2018). Citizens' Perceptions of Political Stability and Political Turnover Indicators in Good Governance Based on Indigenous Components of Urban Service Organizations in Iran: A Case Study of Government Organizations in Khuzestan Province. Quarterly Journal of Organizational Culture Management, 16(4).

Mika, J. P., Felzensztein, C., Tretiakov, A., & Macpherson, W. G. (2024). Indigenous Entrepreneurial Ecosystems: A Comparison of Mapuche Entrepreneurship in Chile and Māori Entrepreneurship in Aotearoa New Zealand. Journal of Management & Organization, 30(1), 40-58. https://doi.org/10.1017/jmo.2022.15

Nabaviyan Hamzeh Kalaei, S. M. R., Bagherzadeh, M. R., Jafari Kolarijani, A., Tabari, M., & Bagherzadeh, M. s. (2022). Design and validation of an indigenous model of good governance based on religious teachings with a mixed approach. Socio-Cultural Strategy, 11(1), 81-113. https://doi.org/10.22034/scs.2022.144326

Rezabeygi, D., Amirkhani, T., & Alvani, M. (2021). Meta-Synthesis of Indigenous Researches in the Field of Public Oversight with a Pathological Approach and Introducing a Study Framework. Sterategic Management Thought, 15(1), 283-328. https://www.magiran.com/paper/2436897

دانلود

گاه‌شمار انتشار

چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش

شماره

نوع مقاله

مقالات

ارجاع به مقاله

شکرائی م.، عزیز آبادی فراهانی ف.، رضایی ع. ا. .، قیومی ع.، و جعفری پ. (1406). طراحی مدل بومی ارزیابی عملکرد سازمان‌های فرهنگی با رویکرد تحلیل سلسله‌مراتبی: مطالعه موردی واحدهای فرهنگی کمیته امداد امام خمینی(ره). توسعه فردی و تحول سازمانی، 1-22. https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/view/385

مقالات مشابه

151-160 از 230

همچنین برای این مقاله می‌توانید شروع جستجوی پیشرفته مقالات مشابه.