تحلیلی بر سهم یاریهای عصب‌شناختی در ارتقای بهره وری منابع انسانی در شرکت برق منطقه‌ای غرب
چکیده
هدف: این پژوهش با هدف احصا و تحلیلی بر سهم یاری های عصب‌شناختی در ارتقای بهره‌وری منابع انسانی در شرکت برق منطقه‌ای غرب انجام شد.
روش‌شناسی: پژوهش حاضر با رویکرد آمیخته (کمی–کیفی) اجرا شد. در بخش کمی از طرح پیش‌آزمون/پس‌آزمون استفاده گردید و برای بررسی معناداری تغییرات، آزمون ویلکاکسون به‌کار رفت. در بخش کیفی، از روش دلالت‌پژوهی به‌منظور استخراج مؤلفه‌ها و سازوکارهای مرتبط با «محیط کار مغزپسند» استفاده شد. سپس به‌منظور آزمون روابط و ارزیابی الگوی پیشنهادی، مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش کارکنان شرکت برق منطقه‌ای غرب بود و داده‌های کمی از ۲۶۰ نفر گردآوری شد.
یافته‌ها: نتایج بخش کمی نشان داد بین پیش‌آزمون و پس‌آزمون در متغیرهای مورد مطالعه تغییرات معناداری وجود دارد. همچنین ارزیابی مدل ساختاری حاکی از برازش و پیش‌بینی‌پذیری قابل قبول مدل بوده و سازه عصب‌شناختی اثر مثبت و معناداری بر ابعاد بهره‌وری منابع انسانی دارد.
نتیجه‌گیری: الگوی ارائه‌شده از اعتبار مناسب برخوردار است و می‌تواند به‌عنوان مبنایی کاربردی برای طراحی مداخلات ارتقای بهره‌وری، با تأکید بر بهبود محیط کار و تقویت سازوکارهای شناختی–انگیزشی کارکنان، مورد استفاده قرار گیرد.
دانلودها
دانلود
گاه‌شمار انتشار
- ارسال
- بازنگری
- پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 کورش شهبازی (نویسنده); کیومرث احمدی; نادر نادری (نویسنده)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
