بررسی عملکرد راهبران آموزشی از دیدگاه معلمان مدارس ابتدایی شهر اهواز

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی عملکرد راهبران آموزشی از دیدگاه معلمان مدارس ابتدایی شهر اهواز انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ پیمایشی و از نوع کمی بود. جامعه آماری شامل تمامی معلمان مدارس ابتدایی شهر اهواز در سال تحصیلی 1403–1404 به تعداد 4248 نفر بود که بر اساس فرمول کوکران، 351 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی طبقه‌ای متناسب با حجم هر ناحیه آموزشی انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته عملکرد راهبران آموزشی شامل 29 گویه در پنج مؤلفه معیارها و ضوابط، رشد حرفه‌ای، مدیریت رفتار دانش‌آموزان، فرآیند آموزش و ارزشیابی پیشرفت تحصیلی بود. روایی ابزار از طریق روایی محتوایی و صوری و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تأیید شد. برای تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی، آزمون کولموگروف–اسمیرنوف، آزمون t تک‌نمونه‌ای و آزمون فریدمن در نرم‌افزار SPSS-27 استفاده شد. نتایج آزمون t تک‌نمونه‌ای نشان داد که میانگین کلی عملکرد راهبران آموزشی به‌طور معناداری پایین‌تر از حد متوسط بود (05/0>p). همچنین، مؤلفه‌های معیارها و ضوابط، مدیریت رفتار دانش‌آموزان و ارزشیابی پیشرفت تحصیلی پایین‌تر از حد متوسط ارزیابی شدند. مؤلفه رشد حرفه‌ای تفاوت معناداری با حد متوسط نداشت و در سطح متوسط قرار گرفت. در مقابل، مؤلفه فرآیند آموزش به‌طور معناداری بالاتر از حد متوسط بود (05/0>p). نتایج آزمون فریدمن نیز نشان داد که بین رتبه مؤلفه‌های عملکرد راهبران آموزشی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0>p)؛ به‌طوری‌که فرآیند آموزش بالاترین رتبه و ارزشیابی پیشرفت تحصیلی پایین‌ترین رتبه را به خود اختصاص داد. یافته‌های پژوهش نشان داد که عملکرد راهبران آموزشی از دیدگاه معلمان مدارس ابتدایی شهر اهواز در مجموع مطلوب نیست و تنها در حوزه فرآیند آموزش عملکرد نسبتاً مطلوبی مشاهده می‌شود. بنابراین، به‌منظور ارتقای اثربخشی راهبران آموزشی، توجه بیشتر به معیارهای انتخاب، توانمندسازی حرفه‌ای، مهارت‌های ارزشیابی آموزشی و حمایت کاربردی از معلمان ضروری به نظر می‌رسد.