طراحی و اعتباریابی مدل ارزیابی کارآفرینی سازمانی به‌عنوان محرک رشد اقتصادی با رویکرد آموزش کارآفرینی در شرکت پارس الکتریک

محمدرضا  شهیدی تبار; محمدعلی کرامتی; جلال حقیقت منفرد

doi:10.61838/kman.jpdot.2.1.13

نویسندگان

محمدرضا شهیدی تبار گروه مدیریت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران نویسنده https://orcid.org/0009-0001-7664-9944
محمدعلی کرامتی گروه مدیریت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران https://orcid.org/0000-0002-6339-6562
جلال حقیقت منفرد گروه مدیریت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران نویسنده https://orcid.org/0000-0002-5741-0532

DOI::

https://doi.org/10.61838/kman.jpdot.2.1.13

کلمات کلیدی:

کارآفرینی سازمانی, آموزش کارآفرینی, مدل‌سازی ساختاری تفسیری, یادگیری سازمانی, فناوری, رشد اقتصادی

چکیده

هدف پژوهش حاضر طراحی و اعتباریابی مدل ارزیابی کارآفرینی سازمانی با رویکرد آموزش کارآفرینی و تبیین نقش آن در ارتقای نوآوری، یادگیری سازمانی و رشد اقتصادی در شرکت پارس الکتریک است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی–توسعه‌ای و با رویکرد ترکیبی (کیفی–کمی) انجام شد. در بخش کیفی، با استفاده از مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با 17 نفر از خبرگان، مضامین اصلی و فرعی مؤثر بر کارآفرینی سازمانی استخراج و از تحلیل مضمون و روش مدل‌سازی ساختاری تفسیری (ISM) برای تعیین روابط میان مؤلفه‌ها استفاده شد. در بخش کمی، داده‌ها از 150 نفر از مدیران و کارکنان شرکت پارس الکتریک گردآوری و با استفاده از نرم‌افزار SmartPLS تحلیل گردید. روایی همگرا، پایایی ترکیبی و برازش مدل ساختاری از طریق شاخص‌های R²، Q² و GOF بررسی شد. نتایج تحلیل کیفی و کمی منجر به شناسایی ده تم اصلی شامل: کیفیت و هم‌سویی محتوای آموزشی، موانع و حمایت‌های ساختاری، پیوند آموزش با عمل، ارزیابی و پایش اثرگذاری، فناوری و زیرساخت نوآوری، سرمایه‌گذاری در یادگیری سازمانی، بهبود فرآیندها، مدیریت ذی‌نفعان و برند نوآور، توسعه سرمایه انسانی و پیامدهای کلان اقتصادی شد. مدل نهایی چهار سطحی ISM نشان داد که کیفیت محتوا و حمایت ساختاری نقش زیربنایی دارند و از طریق توانمندسازهایی نظیر فناوری و یادگیری سازمانی، به بهبود فرآیندها و رشد اقتصادی منجر می‌شوند. شاخص GOF برابر 0.795، نشان‌دهنده برازش قوی مدل است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که آموزش کارآفرینی، زمانی مؤثر است که با فرهنگ سازمانی، فناوری و ساختارهای حمایتی هم‌راستا شود. مدل طراحی‌شده می‌تواند به‌عنوان چارچوبی کارآمد برای ارزیابی، تقویت و نظارت بر کارآفرینی سازمانی در شرکت‌های صنعتی مورد استفاده قرار گیرد.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

مراجع

Abbes, I. (2024). Shaping Entrepreneurial Intentions Through Education: An Empirical Study. Sustainability, 16(22), 10070. https://doi.org/10.3390/su162210070

Asghar, M. Z., Gul, F., Seitamaa‐Hakkarainen, P., & Taşdemir, M. (2019). Validating Entrepreneurial Intentions Questionnaire to Assess the Impact of Entrepreneurship Education. Ted Eği̇ti̇m Ve Bi̇li̇m, 44(197), 383-399. https://doi.org/10.15390/eb.2019.6105

Draksler, T. Z., & Širec, K. (2021). The Study of Entrepreneurial Intentions and Entrepreneurial Competencies of Business vs. Non-Business Students. Journal of Competitiveness, 13(2), 171-188. https://doi.org/10.7441/joc.2021.02.10

Duong, C. D. (2021). Exploring the Link Between Entrepreneurship Education and Entrepreneurial Intentions: The Moderating Role of Educational Fields. Education + Training, 64(7), 869-891. https://doi.org/10.1108/et-05-2021-0173

Farahdiba, D., Adhihendra, B. G., Mayasari, D., Auliarahman, L., & Hirianto, R. F. A. (2024). The Moderating Role of Entrepreneurship Education at the Diploma Level: Predicting Entrepreneurial Intention. Kne Social Sciences. https://doi.org/10.18502/kss.v9i32.17458

Frederick, H. (2018). The Emergence of Biosphere Entrepreneurship: Are Social and Business Entrepreneurship Obsolete? International Journal of Entrepreneurship and Small Business, 34(3), 381. https://doi.org/10.1504/ijesb.2018.092785

Idris, F. (2019). Entrepreneurship Education in Higher Education. Ijhcm (International Journal of Human Capital Management), 2(2), 1-8. https://doi.org/10.21009/ijhcm.02.02.01

Li-ren, Z., & Wang, S. (2024). Economic Impact of Innovative Entrepreneurship Education: Dynamic Modelling Methods. British Educational Research Journal, 51(2), 646-664. https://doi.org/10.1002/berj.4088

Li, G., Long, Z., Jiang, Y., Huang, Y., Wang, P., & Huang, Z. (2022). Entrepreneurship Education, Entrepreneurship Policy And entrepreneurial Competence: Mediating Effect Of entrepreneurship Competition in China. Education + Training, 65(4), 607-629. https://doi.org/10.1108/et-06-2021-0218

Lv, Y., Chen, Y., Sha, Y., Wang, J., An, L., Chen, T., Huang, X., Huang, Y., & Huang, L. (2021). How Entrepreneurship Education at Universities Influences Entrepreneurial Intention: Mediating Effect Based on Entrepreneurial Competence. Frontiers in psychology, 12. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.655868

Mathushan, P. (2020). Instilling Entrepreneurial Mind-Set Through Entrepreneurship Education: A Systematic Review of Literature. Sabaragamuwa University Journal, 18(1), 43-54. https://doi.org/10.4038/suslj.v18i1.7753

Oberer, B., & Erkollar, A. (2023). Advancing Entrepreneurship Education: An Integrated Approach to Empowering Future Innovators. Journal of Systemics Cybernetics and Informatics, 21(4), 76-81. https://doi.org/10.54808/jsci.21.04.76

Poor, N. T., Jafari, S. M., & Rahmani, J. (2024). Presenting a Paradigmatic Model for Entrepreneurial Schools in Lower Secondary Education. JCBL, 1(3), 12-25. https://doi.org/10.61838/jcbl.1.3.2

Radebe, T., & Vezi-Magigaba, M. F. (2021). Challenges in Developing and Supporting Entrepreneurship Education: A Case Study of the University of Zululand. Journal of Entrepreneurial Innovations, 2(1). https://doi.org/10.14426/jei.v2i1.929

Rahman, F. A., & Raman, A. (2024). Empowering Youth Leaders in B40 Marginalized Communities: An Innovative Approach to Social Entrepreneurship in Alignment With National Entrepreneurship Policy 2030. Mediterranean Journal of Social & Behavioral Research, 8(1), 29-36. https://doi.org/10.30935/mjosbr/14306

Ravinata, V., & Nuringsih, K. (2024). The Determining of Entrepreneurial Intentions: A Study on Entrepreneurial Students in Jakarta. Ijaeb, 2(4), 787-795. https://doi.org/10.24912/ijaeb.v2i4.787-795

Su, Y., Zhu, Z., Chen, J., Jin, Y., Wang, T., Lin, C. L., & Xu, D. (2021). Factors Influencing Entrepreneurial Intention of University Students in China: Integrating the Perceived University Support and Theory of Planned Behavior. Sustainability, 13(8), 4519. https://doi.org/10.3390/su13084519

Suryadi, N., & Anggraeni, R. (2023). Can Entrepreneurship Education and Personality Encourage Students to Become Entrepreneurs? Journal of the Community Development in Asia, 6(2), 35-54. https://doi.org/10.32535/jcda.v6i2.2276

Thomas, O. (2022). Entrepreneurship Education: Which Educational Elements Influence Entrepreneurial Intention? Industry and Higher Education, 37(3), 328-344. https://doi.org/10.1177/09504222221121065

Voronina, R., & Makhmutova, E. (2022). Organizational and Pedagogical Modeling of Entrepreneurship Education in Higher Education: Psychological Aspect. Vysshee Obrazovanie v Rossii = Higher Education in Russia, 31(11), 141-154. https://doi.org/10.31992/0869-3617-2022-31-11-141-154

Woraphiphat, I., & Roopsuwankun, P. (2021). The Impact of Online Design Thinking-Based Learning on Entrepreneurial Intention: The Case of Vocational College. https://doi.org/10.21203/rs.3.rs-858131/v1

Zemlyak, S., Gusarova, O., & Khromenkova, G. (2023). Entrepreneurial Initiatives, Education and Culture: Hubs for Enterprise Innovations and Economic Development. Sustainability, 15(5), 4016. https://doi.org/10.3390/su15054016