توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 در دست انتشار 1406 05 01 Designing a Native Model for Enhancing Organizational Health Based on Job Pressures, Leadership Style, and Employee Resilience in Iran Power Plant Repairs Company طراحی مدل بومی ارتقای سلامت سازمانی بر اساس فشارهای شغلی، سبک رهبری و تاب‌آوری کارکنان در شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران 1 23 FA محبوبه جوانمرد آهندانی گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی کرج، ایران رقیه شاهانی شلمانی مرکز تحقیقات مطالعات و برنامه ریزی راهبردی علوم اجتماعی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران Journal Article 1405 03 28 <p>This study aimed to design and test a native structural model for enhancing organizational health based on job pressures and leadership style, considering the mediating role of employee resilience in Iran Power Plant Repairs Company. This applied study employed a descriptive-correlational design based on structural equation modeling. The statistical population comprised 391 employees of Iran Power Plant Repairs Company, from whom 240 participants were included in the final analysis through stratified random sampling. Data were collected using the Hoy and Feldman Organizational Health Questionnaire, Parker and DeCotiis Job Stress Scale, a transformational leadership questionnaire, and the Connor–Davidson Resilience Scale. The reliability and validity of the instruments were confirmed. Data were analyzed using SPSS and partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) in SmartPLS. Path analysis indicated that job pressures had a significant negative effect on organizational health (β=−0.240, t=4.174, p&lt;0.01), whereas transformational leadership exerted a strong positive and significant effect (β=0.603, t=10.833, p&lt;0.01). The indirect effect of job pressures on organizational health through resilience was significant (β=0.035, t=2.195), confirming partial mediation. However, the indirect effect of leadership style through resilience was not significant (β=0.021, t=1.399, p&gt;0.05). The structural model explained 59.7% of the variance in organizational health (R²=0.597) and demonstrated satisfactory predictive relevance (Q²=0.292) and model fit (SRMR=0.079, NFI=0.910, GOF=0.403). Organizational health in technically demanding and high-pressure power-plant environments can be enhanced primarily through transformational leadership, effective management of job pressures, and reinforcement of employee resilience. Transformational leadership operates predominantly through a direct pathway and constitutes the strongest predictor of organizational health, whereas resilience partially buffers the adverse consequences of job pressures. Accordingly, leadership development, systematic occupational stress management, and resilience-building interventions provide an integrated practical framework for improving organizational health in the power-generation maintenance sector.</p> <p>هدف پژوهش حاضر، طراحی و آزمون یک مدل ساختاری بومی برای ارتقای سلامت سازمانی بر اساس فشارهای شغلی و سبک رهبری با در نظر گرفتن نقش میانجی تاب‌آوری کارکنان در شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل 391 نفر از کارکنان شرکت تعمیرات نیروگاهی ایران بود که با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای، 240 نفر در تحلیل نهایی مشارکت داشتند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه سلامت سازمانی هوی و فلدمن، پرسشنامه فشار روانی شغلی پارکر و دکوتیس، پرسشنامه رهبری تحول‌آفرین و مقیاس تاب‌آوری کانر–دیویدسون گردآوری شد. پایایی و روایی ابزارها تأیید گردید و داده‌ها با استفاده از SPSS و رویکرد حداقل مربعات جزئی در مدل‌سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) در SmartPLS تحلیل شدند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد فشارهای شغلی اثر منفی و معناداری بر سلامت سازمانی داشتند (β=−0.240، t=4.174، p&lt;0.01)، در حالی که سبک رهبری تحول‌آفرین اثر مثبت، قوی و معناداری بر سلامت سازمانی نشان داد (β=0.603، t=10.833، p&lt;0.01). اثر غیرمستقیم فشارهای شغلی بر سلامت سازمانی از طریق تاب‌آوری نیز معنادار بود (β=0.035، t=2.195) و نقش میانجی جزئی تاب‌آوری را تأیید کرد. در مقابل، اثر غیرمستقیم سبک رهبری بر سلامت سازمانی از طریق تاب‌آوری معنادار نبود (β=0.021، t=1.399، p&gt;0.05). مدل ساختاری 59.7 درصد از واریانس سلامت سازمانی را تبیین کرد (R²=0.597) و از توان پیش‌بینی مناسب (Q²=0.292) و برازش مطلوب (SRMR=0.079، NFI=0.910، GOF=0.403) برخوردار بود. یافته‌ها نشان می‌دهد ارتقای سلامت سازمانی در محیط‌های فنی و پرتنش نیروگاهی بیش از همه به استقرار رهبری تحول‌آفرین، کاهش فشارهای شغلی و تقویت ظرفیت تاب‌آوری کارکنان وابسته است. رهبری تحول‌آفرین به‌عنوان قوی‌ترین پیش‌بین سلامت سازمانی عمدتاً اثر مستقیم دارد، در حالی که تاب‌آوری می‌تواند بخشی از پیامدهای منفی فشار شغلی را مهار کند. بنابراین، توسعه شایستگی‌های رهبری، مدیریت نظام‌مند تنیدگی‌های شغلی و برنامه‌های تقویت تاب‌آوری می‌تواند چارچوب عملی مناسبی برای ارتقای سلامت سازمانی در صنایع نیروگاهی فراهم سازد.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/445/541