توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 در دست انتشار 1406 07 01 Developing a Structural Equation Model of the Relationships of Spiritual Intelligence, Personality Traits, and Social Support with Organizational Resilience: The Mediating Role of Altruism among Sport and Youth Department Employees تدوین مدل معادلات ساختاری روابط بین هوش معنوی، ویژگی‌های شخصیتی و حمایت اجتماعی با تاب‌آوری سازمانی با نقش میانجی‌گرانه نوع‌دوستی کارکنان اداره ورزش و جوانان 1 24 FA مجید محمدی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران نعمت اله نعمتی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران حسن عبدی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران طاهره باقرپور گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران Journal Article 1405 04 23 <p>This study aimed to develop and test a structural equation model of the relationships of spiritual intelligence, personality traits, and perceived social support with organizational resilience, with particular emphasis on the mediating role of altruism among Sport and Youth Department employees. This quantitative, fundamental, field-based study employed a descriptive, nonexperimental causal design. The statistical population comprised employees of the Sport and Youth Departments in Semnan and Tehran provinces. A total of 363 questionnaires were distributed using random sampling, and after data screening, 348 cases were retained for the final analyses. Data were collected using the Abdollahzadeh Spiritual Intelligence Questionnaire, Costa and McCrae Big Five Personality Inventory, Zimet et al. Multidimensional Scale of Perceived Social Support, Rushton et al. Altruism Scale, and McManus Organizational Resilience Questionnaire. Data were analyzed using SPSS and AMOS through Pearson correlations, structural equation modeling, and bootstrapping with 5,000 resamples. Structural modeling showed that openness to experience (β=0.12), extraversion (β=0.33), and perceived social support (β=0.68) had significant positive effects on altruism, whereas neuroticism had a significant negative effect (β=-0.07; all p&lt;0.001). Altruism exerted a strong positive effect on organizational resilience (β=0.73, p&lt;0.001). Perceived social support positively predicted organizational resilience (β=0.31, p=0.004), while neuroticism negatively predicted it (β=-0.15, p=0.005). Significant indirect effects of neuroticism, extraversion, openness to experience, perceived social support, and spiritual intelligence on organizational resilience through altruism confirmed its mediating role. The modified model demonstrated satisfactory fit (CFI=0.97, IFI=0.97, GFI=0.96, AGFI=0.93, NFI=0.92, RMSEA=0.046). Altruism constitutes an important explanatory mechanism through which spiritual intelligence, personality characteristics, and perceived social support contribute to organizational resilience. Accordingly, organizational interventions designed to strengthen altruistic behavior, supportive interpersonal relationships, collaborative practices, and employees’ spiritual capacities may improve adaptability and organizational sustainability in demanding sport-sector environments.</p> <p>هدف پژوهش حاضر تدوین و آزمون مدل معادلات ساختاری روابط بین هوش معنوی، ویژگی‌های شخصیتی و حمایت اجتماعی ادراک‌شده با تاب‌آوری سازمانی با تأکید بر نقش میانجی‌گرانه نوع‌دوستی در کارکنان ادارات ورزش و جوانان بود. پژوهش حاضر از نظر هدف بنیادی، از نظر رویکرد کمی و از نظر روش، توصیفی از نوع علی غیرآزمایشی و میدانی بود. جامعه آماری شامل کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان‌های سمنان و تهران بود. تعداد 363 پرسشنامه با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی توزیع شد و پس از پالایش داده‌ها، اطلاعات 348 نفر وارد تحلیل نهایی گردید. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد هوش معنوی عبدالله‌زاده، پنج عامل بزرگ شخصیت کاستا و مک‌کرای، حمایت اجتماعی ادراک‌شده زیمت و همکاران، نوع‌دوستی راشتون و همکاران و تاب‌آوری سازمانی مک‌مانوس گردآوری شدند. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزارهای SPSS و AMOS، ضریب همبستگی پیرسون، مدل‌سازی معادلات ساختاری و خودگردان‌سازی با 5000 بازنمونه انجام شد. نتایج مدل ساختاری نشان داد پذیرش تجربه جدید (β=0.12)، برون‌گرایی (β=0.33) و حمایت اجتماعی ادراک‌شده (β=0.68) اثر مثبت و معنادار و روان‌رنجوری (β=-0.07) اثر منفی و معناداری بر نوع‌دوستی داشتند (همگی p&lt;0.001). نوع‌دوستی اثر مثبت و قوی بر تاب‌آوری سازمانی داشت (β=0.73, p&lt;0.001). همچنین حمایت اجتماعی اثر مثبت (β=0.31, p=0.004) و روان‌رنجوری اثر منفی (β=-0.15, p=0.005) بر تاب‌آوری سازمانی نشان دادند. اثرات غیرمستقیم روان‌رنجوری، برون‌گرایی، پذیرش تجربه جدید، حمایت اجتماعی و هوش معنوی بر تاب‌آوری سازمانی از طریق نوع‌دوستی معنادار بود و نقش میانجی نوع‌دوستی تأیید شد. مدل اصلاح‌شده نیز برازش مطلوبی داشت (CFI=0.97، IFI=0.97، GFI=0.96، AGFI=0.93، NFI=0.92، RMSEA=0.046). نوع‌دوستی سازوکاری مهم است که بخشی از اثر هوش معنوی، ویژگی‌های شخصیتی و حمایت اجتماعی را به تاب‌آوری سازمانی منتقل می‌کند. بنابراین، تقویت رفتارهای نوع‌دوستانه، حمایت اجتماعی، تعاملات همکارانه و ظرفیت‌های معنوی کارکنان می‌تواند راهبردی مؤثر برای افزایش توان سازگاری و پایداری سازمان‌های ورزشی در مواجهه با فشارها و شرایط بحرانی باشد.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/441/556