توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 در دست انتشار 1406 08 01 Designing a Model of the Antecedents and Outcomes of Nudge Management in the National Iranian Gas Company طراحی مدل پیشایندها و ره‌آوردهای مدیریت تلنگر در شرکت ملی گاز ایران 1 29 FA روشنک بهرام نژاد دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران امین نیکپور دانشیار، گروه مدیریت دولتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران زهرا انجم شعاع استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران Journal Article 1405 03 20 <p>This study aimed to design and validate a model of the antecedents and outcomes of nudge management in the National Iranian Gas Company. An exploratory mixed-methods design was employed; the study was developmental-applied in purpose and cross-sectional and survey-based in data collection. In the qualitative phase, 19 university academics, senior gas-company managers, and organizational-behavior experts were purposively selected until theoretical saturation. The quantitative population comprised 2,865 managers and experts of the National Iranian Gas Company in Kerman, Bandar Abbas, Tehran, Mashhad, and Kermanshah; 327 participants were included in the exploratory phase and 191 in model validation through two-stage cluster sampling. Data were collected using documents, expert interviews, and questionnaires and analyzed through thematic analysis, fuzzy Delphi, Interpretive Structural Modeling (ISM), MICMAC, DEMATEL, factor analysis, and structural equation modeling using NVivo 11, SPSS 27, SmartPLS 3.3, and Excel 2019. Inferential analyses demonstrated a four-level structural model. Employees’ cognitive and behavioral maturity emerged as the principal causal and driving factor, with the highest DEMATEL R−D (1.018) and R+D (4.159) values, whereas reduction of behavioral biases was the most dependent factor. All construct-to-model relationships were statistically significant (p&lt;0.001), with path coefficients ranging from 0.819 for employees’ cognitive and behavioral maturity to 0.916 for alignment of nudges with organizational goals. The model demonstrated acceptable fit (SRMR=0.073), while Q² and HTMT indices supported predictive relevance and discriminant validity. Reduction of behavioral biases, enhancement of behavioral resilience in critical situations, and alignment of nudges with organizational goals explained 89%, 86%, and 84% of the model, respectively. Effective nudge management in the National Iranian Gas Company depends primarily on strengthening employees’ cognitive and behavioral maturity alongside supportive organizational conditions. Addressing these driving factors can reduce behavioral biases, improve resilience, increase policy acceptance, and enhance operational productivity, providing a valid framework for behavioral interventions in large public organizations.</p> <p>هدف پژوهش حاضر طراحی و اعتبارسنجی مدل پیشایندها و ره‌آوردهای مدیریت تلنگر در شرکت ملی گاز ایران بود. پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی، از نظر هدف توسعه‌ای–کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده‌ها پیمایشی و مقطعی انجام شد. در بخش کیفی، 19 نفر از استادان دانشگاه، مدیران ارشد شرکت گاز و صاحب‌نظران رفتار سازمانی با نمونه‌گیری هدفمند و تا دستیابی به اشباع نظری انتخاب شدند. در بخش کمی، جامعه شامل 2,865 مدیر و کارشناس شرکت ملی گاز در کرمان، بندرعباس، تهران، مشهد و کرمانشاه بود؛ 327 نفر برای بخش اکتشافی و 191 نفر برای اعتبارسنجی مدل با نمونه‌گیری خوشه‌ای دومرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها از طریق اسناد، مصاحبه و پرسشنامه گردآوری و با تحلیل مضمون، دلفی فازی، مدل‌سازی ساختاری تفسیری (ISM)، MICMAC، DEMATEL، تحلیل عاملی و مدل‌سازی معادلات ساختاری با NVivo 11، SPSS 27، SmartPLS 3.3 و Excel 2019 تحلیل شدند. نتایج استنباطی نشان داد مدل نهایی از چهار سطح تشکیل شده است؛ «بلوغ شناختی و رفتاری کارکنان» مهم‌ترین عامل پیشران و علّی بود و در تحلیل DEMATEL بیشترین مقدار R−D (1.018) و R+D (4.159) را به خود اختصاص داد. «کاهش تعصبات و سوگیری‌های رفتاری» تأثیرپذیرترین عامل مدل بود. در اعتبارسنجی مدل، همه روابط سازه‌ها با مدل معنادار بودند (p&lt;0.001) و ضرایب مسیر از 0.819 برای بلوغ شناختی و رفتاری کارکنان تا 0.916 برای همراستایی تلنگر با اهداف سازمانی گزارش شد. مقدار SRMR برابر 0.073 بود و شاخص‌های Q² و HTMT نیز برازش و روایی مدل را تأیید کردند. همچنین کاهش تعصبات و سوگیری‌های رفتاری، افزایش تاب‌آوری رفتاری در شرایط بحرانی و همراستایی تلنگر با اهداف سازمانی به‌ترتیب 89، 86 و 84 درصد از مدل را تبیین کردند. مدل ارائه‌شده نشان می‌دهد موفقیت مدیریت تلنگر در شرکت ملی گاز ایران بیش از هر چیز به تقویت بلوغ شناختی و رفتاری کارکنان و ایجاد بسترهای سازمانی مناسب وابسته است. تمرکز مدیریتی بر عوامل پیشران می‌تواند به کاهش سوگیری‌های رفتاری، افزایش تاب‌آوری، بهبود پذیرش سیاست‌ها و ارتقای بهره‌وری منجر شود و چارچوبی معتبر برای طراحی مداخلات رفتاری در سازمان‌های بزرگ دولتی فراهم آورد.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/436/550