توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 در دست انتشار 1406 03 01 Designing an Employee Retention Model for Internal Customers of Social Security Organization Hospitals to Enhance Commitment and Reduce Occupational Risk طراحی مدل ماندگاری کارکنان (مشتریان داخلی) بیمارستان‌های سازمان تأمین اجتماعی در راستای افزایش تعهد و کاهش ریسک شغلی 1 25 FA محمود بیگدلی دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران فیروزه حاجی علی اکبری گروه مدیریت ، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران هما درودی گروه مدیریت ، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران Journal Article 1405 02 28 <p>This study aimed to design and validate an employee retention model for internal customers of Social Security Organization hospitals with an emphasis on enhancing commitment and reducing occupational risk. An exploratory mixed-methods design was employed. In the qualitative phase, grounded theory based on the systematic Strauss and Corbin approach was used, involving semi-structured interviews with 10 experts and managers from Social Security Organization hospitals. Qualitative data were analyzed using MAXQDA through open, axial, and selective coding. In the quantitative phase, the extracted model was validated using a researcher-made 27-item questionnaire administered to 380 employees and managers of Social Security Organization hospitals. Partial least squares structural equation modeling was applied to analyze the quantitative data using SmartPLS. Structural model analysis showed that causal conditions had a significant effect on the central phenomenon of employee retention (β=0.645, t=7.312, p&lt;0.001). Contextual conditions (β=0.263, t=2.191, p=0.028) and intervening conditions (β=0.332, t=3.905, p&lt;0.001) also significantly predicted the central phenomenon. The central phenomenon significantly affected strategies (β=0.640, t=7.008, p&lt;0.001), while strategies significantly predicted outcomes (β=0.636, t=5.518, p&lt;0.001). The R² values for the central phenomenon, strategies, and outcomes were 0.645, 0.640, and 0.636, respectively, indicating moderate-to-strong explanatory power. Furthermore, the GOF value of 0.743 indicated strong overall model fit. The findings indicate that employee retention in Social Security Organization hospitals results from the systematic interaction of causal, contextual, and intervening conditions, which influence organizational outcomes through employee-retention mechanisms and appropriate managerial strategies. Accordingly, strengthening job security and fairness, organizational support, empowerment, participative management, and occupational risk reduction may enhance organizational commitment, improve employee retention, and contribute to more effective hospital performance.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی مدل ماندگاری کارکنان (مشتریان داخلی) بیمارستان‌های سازمان تأمین اجتماعی در راستای افزایش تعهد و کاهش ریسک شغلی انجام شد. پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی، از نظریه داده‌بنیاد با رویکرد نظام‌مند اشتراوس و کوربین استفاده شد و 10 نفر از خبرگان و مدیران بیمارستان‌های سازمان تأمین اجتماعی از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته مشارکت کردند. داده‌های کیفی با نرم‌افزار MAXQDA و طی مراحل کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. در بخش کمی، مدل حاصل با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته 27 گویه‌ای در نمونه‌ای شامل 380 نفر از کارکنان و مدیران بیمارستان‌های تأمین اجتماعی اعتبارسنجی شد. برای تحلیل داده‌های کمی از مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی و نرم‌افزار SmartPLS استفاده شد. نتایج مدل ساختاری نشان داد اثر عوامل علّی بر پدیده محوری ماندگاری کارکنان معنادار بود (β=0.645, t=7.312, p&lt;0.001). همچنین، عوامل زمینه‌ای (β=0.263, t=2.191, p=0.028) و عوامل مداخله‌گر (β=0.332, t=3.905, p&lt;0.001) اثر معناداری بر پدیده محوری داشتند. اثر پدیده محوری بر راهبردها (β=0.640, t=7.008, p&lt;0.001) و اثر راهبردها بر پیامدها (β=0.636, t=5.518, p&lt;0.001) نیز معنادار بود. ضرایب تعیین برای پدیده محوری، راهبردها و پیامدها به‌ترتیب 0.645، 0.640 و 0.636 به دست آمد که نشان‌دهنده توان تبیین متوسط تا قوی مدل بود. افزون بر این، مقدار GOF برابر با 0.743، برازش قوی مدل کلی را تأیید کرد. مدل ارائه‌شده نشان می‌دهد ماندگاری کارکنان بیمارستان‌های سازمان تأمین اجتماعی حاصل تعامل نظام‌مند عوامل علّی، زمینه‌ای و مداخله‌گر است و از طریق تقویت پدیده محوری و اجرای راهبردهای مناسب می‌تواند به پیامدهای مطلوب سازمانی منجر شود. بنابراین، توجه هم‌زمان به امنیت و عدالت شغلی، حمایت سازمانی، توانمندسازی، مدیریت مشارکتی و کاهش فشار و ریسک شغلی می‌تواند چارچوب مؤثری برای افزایش تعهد، تقویت ماندگاری کارکنان و بهبود عملکرد بیمارستان‌ها فراهم سازد.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/390/478