توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 4 پیاپی 13 1405 07 01 Structural Equation Modeling of Work–Life Balance among Working Women with Emphasis on Leisure Time Quality مدلسازی معادلات ساختاری تعادل کار و زندگی زنان شاغل با تأکید بر کیفیت‌سازی اوقات فراغت 1 21 FA زهرا فضلی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران معصومه مجیدی‌ پرست گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران علی اصغری صارم گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران محمد جلیلوند گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران Journal Article 1405/01/27 <p>The present study aimed to design and test a structural equation model of work–life balance among working women with an emphasis on leisure time quality and to identify its influential factors, strategies, and outcomes. This applied quantitative study was conducted within an interpretive paradigm. The statistical population included working women from the cities of Rasht, Tehran, Hamedan, Shiraz, and Mashhad, among whom 300 participants were selected using cluster random sampling. Data were collected using a researcher-made questionnaire on work–life balance with an emphasis on leisure time quality, consisting of 92 items across 11 components. The validity of the instrument was confirmed through face, convergent, and discriminant validity, while reliability was verified using Cronbach’s alpha and composite reliability indices. Data were analyzed using structural equation modeling in SmartPLS 3.1.1 at a significance level of 0.05. The findings indicated that cultural factors (p=0.001), inhibitory factors (p=0.001), motivational factors (p=0.031), facilities and equipment (p=0.001), level of cognition (p=0.044), characteristics of physical activities (p=0.009), financial issues (p=0.001), managerial issues (p=0.009), and cultural issues (p=0.009) had significant effects on work–life balance strategies among working women. In addition, the strategies showed a significant relationship with the outcomes of work–life balance (p=0.001). The goodness-of-fit indices, convergent validity, discriminant validity, and composite reliability values confirmed the adequacy and fitness of the proposed structural model. The results suggest that achieving work–life balance among working women requires simultaneous attention to cultural, managerial, economic, motivational, and leisure-related factors. Developing leisure-time programs based on physical activity and organizational support can enhance psychological well-being, social vitality, job satisfaction, and overall quality of life among working women. Therefore, the proposed model may serve as an effective framework for managers, policymakers, and related organizations seeking to improve women’s work–life balance. </p> <p>هدف پژوهش حاضر، طراحی و آزمون مدل معادلات ساختاری تعادل کار و زندگی زنان شاغل با تأکید بر کیفیت‌سازی اوقات فراغت و شناسایی عوامل مؤثر، راهبردها و پیامدهای آن بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی، کمی و مبتنی بر پارادایم تفسیری بود. جامعه آماری شامل زنان شاغل شهرهای رشت، تهران، همدان، شیراز و مشهد بود که 300 نفر از آنان به روش تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته تعادل کار و زندگی با تأکید بر کیفیت‌سازی اوقات فراغت شامل 92 گویه و 11 مؤلفه بود. روایی ابزار از طریق روایی صوری، همگرا و واگرا و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزار SmartPLS 3.1.1 و در سطح معناداری 0.05 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که عوامل فرهنگی (001/0=p)، عوامل بازدارنده (001/0=p)، عوامل انگیزشی (031/0=p)، امکانات و تجهیزات (001/0=p)، میزان شناخت (044/0=p)، ویژگی‌های فعالیت‌های جسمانی (009/0=p)، مسائل مالی (001/0=p)، مسائل مدیریتی (009/0=p) و مسائل فرهنگی (009/0=p) تأثیر معناداری بر راهبردهای ایجاد تعادل کار و زندگی زنان شاغل داشتند. همچنین راهبردها با پیامدهای تعادل کار و زندگی رابطه معناداری نشان دادند (001/0=p). شاخص‌های برازش مدل، روایی همگرا، روایی واگرا و پایایی ترکیبی نیز مناسب گزارش شدند و مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوب برخوردار بود. بر اساس یافته‌های پژوهش، ایجاد تعادل میان کار و زندگی زنان شاغل نیازمند توجه هم‌زمان به عوامل فرهنگی، مدیریتی، اقتصادی، انگیزشی و امکانات فراغتی است. توسعه برنامه‌های اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت جسمانی و حمایت سازمانی می‌تواند موجب افزایش سلامت روانی، نشاط اجتماعی، رضایت شغلی و ارتقای کیفیت زندگی زنان شاغل شود. بنابراین بهره‌گیری از مدل ارائه‌شده می‌تواند راهنمای مؤثری برای مدیران، سیاست‌گذاران و سازمان‌های مرتبط در جهت ارتقای تعادل کار و زندگی زنان باشد.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/322/431