توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 4 پیاپی 13 1405 07 01 The Impact of Artificial Intelligence-Based Human Resource Management Interactions on Organizational Outcomes تأثیر تعاملات مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی بر پیامدهای سازمانی 1 18 FA محمد میرزایی خالص گروه مدیریت دولتی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران علیرضا روستا گروه مدیریت بازرگانی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. آزاده اشرفی گروه مدیریت دولتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران حسن سلطانی گروه مدیریت دولتی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز،ایران Journal Article 1404 10 27 <p>The present study aimed to investigate the impact of artificial intelligence-based human resource management interactions on organizational outcomes, including operational productivity, improvement of human resource decisions, and human resource value creation. This study was applied in terms of purpose and descriptive-survey correlational in terms of methodology. The statistical population consisted of employees of the Ministry of Interior, from which 270 participants were selected using Cochran’s formula and random sampling. Data were collected through a researcher-made questionnaire designed based on a five-point Likert scale. The validity of the questionnaire was confirmed through confirmatory factor analysis, while its reliability was verified using Cronbach’s alpha coefficient. Data analysis was conducted using SPSS-27 and SMART-PLS software through structural equation modeling. The findings demonstrated that AI-based human resource management interactions consisted of key dimensions, including interactive recruitment and screening algorithms, dynamic performance evaluation, employee interaction with learning and development systems, and interactive human resource planning systems. The results indicated that these interactions had direct and significant effects on organizational outcomes. The path coefficient of AI-based interactions on improving human resource decisions was 0.70, on human resource value creation was 0.64, and on operational productivity was 0.62. In addition, the calculated t-values for all relationships exceeded 1.96, confirming statistical significance at the 95% confidence level. Furthermore, model fit indices, including AVE, CR, and Cronbach’s alpha, were within acceptable ranges, supporting the adequacy of the conceptual model. The results revealed that implementing AI-based interactive systems in human resource management can enhance operational productivity, improve the quality and transparency of HR decisions, and create strategic organizational value through process automation and decision standardization. Therefore, the purposeful adoption of artificial intelligence technologies can play a critical role in the digital transformation of human resource management and the enhancement of organizational performance.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی تأثیر تعاملات مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی بر پیامدهای سازمانی شامل بهره‌وری عملیاتی، بهبود تصمیمات منابع انسانی و ارزش‌آفرینی منابع انسانی در کارکنان وزارت کشور بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی ـ پیمایشی و همبستگی بود. جامعه آماری شامل کارکنان وزارت کشور بود که بر اساس فرمول کوکران، 270 نفر به روش تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته بر مبنای طیف پنج‌درجه‌ای لیکرت بود. روایی پرسشنامه با تحلیل عاملی تأییدی و پایایی آن با آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای SPSS-27 و SMART-PLS و روش مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج نشان داد تعاملات مدیریت منابع انسانی مبتنی بر هوش مصنوعی دارای ابعاد اصلی شامل الگوریتم‌های تعاملی در غربالگری و استخدام، ارزیابی عملکرد پویا، تعامل کارمند با سیستم یادگیری و توسعه و سیستم تعاملی برنامه‌ریزی منابع انسانی است. یافته‌ها نشان داد این تعاملات تأثیر مستقیم و معناداری بر پیامدهای سازمانی دارند. ضریب مسیر تعاملات مبتنی بر هوش مصنوعی بر بهبود تصمیمات منابع انسانی برابر با 0.70، بر ارزش‌آفرینی منابع انسانی برابر با 0.64 و بر بهره‌وری عملیاتی برابر با 0.62 بود. همچنین مقادیر آماره t برای هر سه مسیر بالاتر از 1.96 به دست آمد که بیانگر معناداری روابط در سطح اطمینان 95 درصد است. شاخص‌های برازش مدل شامل AVE، CR و آلفای کرونباخ نیز مطلوب ارزیابی شد و برازش مناسب مدل مفهومی پژوهش را تأیید کرد. یافته‌های پژوهش نشان داد پیاده‌سازی سیستم‌های تعاملی مبتنی بر هوش مصنوعی در مدیریت منابع انسانی می‌تواند از طریق خودکارسازی فرایندها، افزایش شفافیت و استانداردسازی تصمیمات، زمینه ارتقای بهره‌وری عملیاتی، بهبود کیفیت تصمیمات منابع انسانی و خلق ارزش راهبردی برای سازمان را فراهم سازد. بنابراین، استفاده هدفمند از فناوری‌های هوش مصنوعی می‌تواند نقش مهمی در تحول دیجیتال مدیریت منابع انسانی و ارتقای عملکرد سازمانی ایفا کند.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/320/213