توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 4 پیاپی 12 1405 04 01 The Impact of Artificial Intelligence-Based Insights on Sustainable Human Resource Management Performance with the Mediating Role of Optimizing Human Resource Management Practices تأثیر بینش‌های مبتنی بر هوش مصنوعی بر عملکرد پایدار مدیریت منابع انسانی با توجه به نقش میانجی بهینه‌سازی شیوه‌های مدیریت منابع انسانی 1 16 FA حمید اکاتی گروه مدیریت، واحد زابل، دانشگاه آزاد اسلامی، زابل، ایران Journal Article 1404/06/01 <p>The objective of this study was to examine the effect of artificial intelligence-based insights on sustainable human resource management performance, considering the mediating role of optimizing human resource management practices. This applied research employed a descriptive-correlational design. The statistical population consisted of employees of Tehran Azad Universities, and 254 participants were selected using a staged cluster random sampling method. Data were collected through a standardized questionnaire, with face, content, and construct validity confirmed; reliability was ensured using Cronbach’s alpha and composite reliability. Data analysis was performed through structural equation modeling and path analysis using SmartPLS and SPSS software. AI-based insights had a significant direct effect on sustainable HRM performance (β = 0.509, t = 16.559). Mediation analysis indicated that 45 percent of the total effect of AI-based insights on sustainable HRM performance was transmitted through the optimization of HRM practices, confirming the mediating role. The R2 values were 0.677 for sustainable HRM performance and 0.230 for HRM practice optimization. All Q2 values were positive, indicating acceptable predictive relevance. The findings demonstrate that AI-driven insights substantially enhance sustainable HRM performance, particularly when HRM practices are optimized to effectively utilize data-driven capabilities. The study emphasizes the need for structured, technology-enabled HRM processes to fully realize sustainability outcomes.</p> <p>هدف این مطالعه بررسی تأثیر بینش‌های مبتنی بر هوش مصنوعی بر عملکرد پایدار مدیریت منابع انسانی با تأکید بر نقش میانجی بهینه‌سازی شیوه‌های مدیریت منابع انسانی است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر رویکرد، توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل کارکنان دانشگاه‌های آزاد شهر تهران بوده و 254 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای مرحله‌ای انتخاب شدند. گردآوری داده‌ها با پرسشنامه استاندارد و تعیین روایی آن با روایی ظاهری، محتوایی و سازه انجام شد و پایایی نیز با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید گردید. داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر در نرم‌افزار SmartPLS و SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد بینش‌های مبتنی بر هوش مصنوعی اثر مستقیم و معناداری بر عملکرد پایدار مدیریت منابع انسانی دارد (β = 0.509 ، t = 16.559). همچنین نتایج آزمون نقش میانجی نشان داد که 45 درصد از اثر کل بینش‌های مبتنی بر هوش مصنوعی بر عملکرد پایدار مدیریت منابع انسانی از مسیر بهینه‌سازی شیوه‌های مدیریت منابع انسانی تبیین می‌شود که تأییدکننده نقش میانجی این متغیر است. مقدار R2 برای عملکرد پایدار 0.677 و برای بهینه‌سازی شیوه‌های مدیریت منابع انسانی 0.230 به دست آمد. مقادیر Q2 نیز مثبت و در دامنه قابل قبول بود که نشان‌دهنده توان پیش‌بینی مناسب مدل است. نتایج بیانگر آن است که بهره‌گیری از بینش‌های مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند به شکل معناداری عملکرد پایدار مدیریت منابع انسانی را ارتقا دهد و این اثر زمانی بیشترین کارایی را دارد که شیوه‌های مدیریت منابع انسانی در سازمان بهینه‌سازی و ساختاریافته باشند. این موضوع اهمیت زیرساخت‌های داده‌محور و تحول فرایندهای منابع انسانی را در افزایش پایداری سازمانی برجسته می‌کند.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/283/208