توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 2 پیاپی ۳ 1403 03 20 Analyzing the Mediating Role of Emotional Intelligence in the Effect of Psychological Capital and Transformational Leadership Style on Job Engagement تحلیل نقش میانجی هوش عاطفی در تأثیر سرمایه روانشناختی و سبک رهبری تحول‌آفرین بر درگیری شغلی 240 256 10.61838/kman.jpdot.2.1.15 FA صابر قربانی استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد سراب، دانشگاه آزاد اسلامی، سراب، ایران. Journal Article 1402/12/24 <p>This study aimed to examine the effects of psychological capital and transformational leadership style on job engagement with a focus on the mediating role of emotional intelligence. The study applied an applied, descriptive-survey design. The population consisted of 395 employees of the Tabriz Water and Wastewater Company, from whom 195 participants were selected using Cochran’s formula through simple random sampling. Data were collected using standard questionnaires measuring job engagement, psychological capital, transformational leadership style, and emotional intelligence. Reliability was assessed through Cronbach’s alpha and composite reliability, and validity was confirmed through face validity, confirmatory factor analysis, convergent and discriminant validity. Data were analyzed using partial least squares structural equation modeling. Psychological capital had a significant positive effect on job engagement (β = 0.251, t = 3.627). Transformational leadership style also significantly increased job engagement (β = 0.229, t = 2.358). Emotional intelligence significantly mediated the relationship between psychological capital and job engagement (z = 3.558), as well as the relationship between transformational leadership and job engagement (z = 3.838). The findings suggest that psychological capital and transformational leadership style enhance job engagement both directly and indirectly through emotional intelligence, highlighting the importance of developing these capacities to foster a more engaged workforce.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی اثر سرمایه روانشناختی و سبک رهبری تحول‌آفرین بر درگیری شغلی با تأکید بر نقش میانجی هوش عاطفی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری شامل 395 نفر از کارکنان شرکت آب و فاضلاب تبریز بود که با استفاده از فرمول کوکران 195 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه‌گیری تصادفی ساده و ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌های استاندارد شامل درگیری شغلی اوترخت، سرمایه روانشناختی لوتانز، سبک رهبری تحول‌آفرین بس و اولیو و هوش عاطفی گلمن بود. پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و روایی آن‌ها با روایی صوری، همگرا، واگرا و تحلیل عاملی تأییدی تأیید شد. تحلیل داده‌ها با مدل‌سازی معادلات ساختاری و روش حداقل مربعات جزئی انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد سرمایه روانشناختی اثر مثبت و معناداری بر درگیری شغلی دارد (β=0.251، t=3.627). همچنین سبک رهبری تحول‌آفرین اثر مثبت و معناداری بر درگیری شغلی دارد (β=0.229، t=2.358). هوش عاطفی این روابط را میانجی‌گری می‌کند؛ آزمون سوبل نقش میانجی هوش عاطفی را میان سرمایه روانشناختی و درگیری شغلی تأیید کرد (z=3.558). همچنین هوش عاطفی نقش میانجی رابطه میان سبک رهبری تحول‌آفرین و درگیری شغلی را نیز تأیید نمود (z=3.838). نتایج بیانگر آن است که سرمایه روانشناختی و سبک رهبری تحول‌آفرین، هم به‌طور مستقیم و هم از طریق افزایش هوش عاطفی کارکنان، به ارتقای درگیری شغلی منجر می‌شوند و توسعه این عوامل می‌تواند عملکرد سازمانی را بهبود بخشد.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/276/182