توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 4 پیاپی 12 1405 04 01 The Analytical Model of the Relationship Between Digital Strategic Human Resource Management and Innovative Work Behavior with the Mediating Role of Collaborative Learning in the Circular Economy رابطه‌ی بین مدیریت منابع انسانی استراتژیک دیجیتال و رفتار کاری نوآورانه با واسطه یادگیری مشارکتی در اقتصاد مدور 1 17 FA مریم سبوحی گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران یونس وکیل الرعایا گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. ابوالفضل دانایی گروه مدیریت رسانه، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. علی فائض گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. Journal Article 1404/06/25 <p>This study aims to develop and test an analytical model explaining the relationship between digital strategic human resource management and innovative work behavior, mediated by collaborative learning within the context of the circular economy. A mixed-methods design was applied, combining qualitative content analysis and quantitative structural equation modeling. In the qualitative phase, semi-structured interviews were conducted with 22 experts to identify components and indicators. In the quantitative phase, a sample of 324 employees from manufacturing companies implementing digital HRM and circular economy practices was selected through stratified random sampling. Three questionnaires were used, and the data were analyzed using PLS-SEM. Reliability and validity were assessed via factor loadings, composite reliability, Cronbach’s alpha, AVE, Fornell–Larcker criteria, and overall model fit indices including R², Q², and GOF. Results indicated that digital strategic HRM dimensions—policies, processes, and development—had significant positive effects on collaborative learning. Digital HRM policies significantly predicted innovative work behavior, whereas processes and development showed no significant direct effect. Collaborative learning had a strong and significant effect on innovative work behavior and mediated the relationships between all three HRM dimensions and innovative work behavior. The model demonstrated high explanatory power with R² values of 0.960 for innovative work behavior and 0.928 for collaborative learning. Digital strategic HRM enhances innovative work behavior primarily through strengthening collaborative learning. This mechanism plays a critical role in enabling organizations to successfully transition toward circular economy principles. The findings highlight that fostering collaborative learning is essential for activating employees’ innovative behaviors in technology-driven and sustainability-oriented work environments.</p> <p>هدف این پژوهش طراحی و ارزیابی مدل تحلیلی رابطه‌ی بین مدیریت منابع انسانی استراتژیک دیجیتال و رفتار کاری نوآورانه با نقش واسطه‌ای یادگیری مشارکتی در اقتصاد مدور است. این مطالعه به‌صورت ترکیبی و در دو بخش کیفی و کمی انجام شد. بخش کیفی شامل تحلیل محتوا با رویکرد قیاسی–استقرایی و مصاحبه نیمه‌ساختار یافته با ۲۲ خبره بود. در بخش کمی نیز ۳۲۴ نفر از کارکنان شرکت‌های تولیدی با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از سه پرسش‌نامه و مدل‌سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی تحلیل شدند. اعتبار ابزارها با بار عاملی، پایایی ترکیبی، آلفای کرونباخ، AVE، روایی همگرا و واگرا و برازش مدل با شاخص‌هایی مانند R²، Q² و GOF ارزیابی شد. نتایج نشان داد سیاست‌ها، فرآیندها و توسعه منابع انسانی استراتژیک دیجیتال اثر مثبت و معناداری بر یادگیری مشارکتی دارند. سیاست‌های منابع انسانی استراتژیک دیجیتال رابطه‌ای مثبت و معنادار با رفتار کاری نوآورانه دارد، اما اثر مستقیم فرآیندها و توسعه منابع انسانی بر رفتار کاری نوآورانه معنادار نبود. یادگیری مشارکتی اثر مثبت و قوی بر رفتار کاری نوآورانه دارد و نقش واسطه‌ای آن بین سه بعد مدیریت منابع انسانی استراتژیک دیجیتال و رفتار کاری نوآورانه تأیید شد. مقدار R² برای رفتار کاری نوآورانه 0.960 و برای یادگیری مشارکتی 0.928 بود که نشان‌دهنده قدرت بالای تبیین متغیرهاست. نتایج نشان می‌دهد مدیریت منابع انسانی استراتژیک دیجیتال از طریق تقویت یادگیری مشارکتی می‌تواند رفتار کاری نوآورانه را به میزان قابل توجهی بهبود دهد و نقش کلیدی در موفقیت گذار شرکت‌ها به اقتصاد مدور ایفا کند. یادگیری مشارکتی مکانیسم اصلی فعال‌سازی نوآوری کارکنان در محیط‌های دیجیتالی‌شده و مبتنی بر پایداری محسوب می‌شود.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/273/181