توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 4 پیاپی 12 1405 04 01 Presenting a Change Management Model in the Structure of the Iranian Education System ارائه مدل مدیریت تغییر در ساختار نظام آموزش و پرورش ایران 1 16 FA آزاد نوربخش دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. نرگس حسن مرادی دانشیار، گروه مدیریت آموزشی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران. فاطمه احمد بیگی استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1404/06/05 <p>The objective of this study was to develop a localized model for managing change within the structure of the Iranian education system. This qualitative study used the grounded theory approach. Data were collected through semi-structured interviews with senior educational managers. Purposive and snowball sampling continued until theoretical saturation was reached. Credibility and reliability were ensured through participant checking, expert review, and precise transcription of interviews. Data analysis proceeded through open, axial, and selective coding to construct the final model. Analysis resulted in 177 open codes, 49 axial codes, and 17 selective codes. Six major components emerged: causal conditions (change facilitators, stakeholder participation, goal-setting, assessment of the current state), central phenomenon (professional development and organizational culture aligned with change), contextual conditions (strong leadership, organizational collaboration, readiness for change), intervening conditions (appropriate change strategies and related regulations), strategies (awareness-building, effective communication, comprehensive change roadmap, skill enhancement), and outcomes (improved educational quality, enhanced organizational flexibility, increased stakeholder satisfaction). The study concludes that effective change management in the education system requires an integrated framework that aligns organizational conditions, strategies, and outcomes. The proposed model offers practical guidance for policymakers and educational leaders aiming to enhance adaptability, instructional quality, and stakeholder satisfaction.</p> <p>هدف این پژوهش ارائه یک مدل بومی برای مدیریت تغییر در ساختار نظام آموزش و پرورش ایران است. این پژوهش کیفی و مبتنی بر رویکرد نظریه داده‌بنیاد است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با مدیران ارشد آموزش و پرورش گردآوری شد. نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. برای ارزیابی اعتبار و پایایی داده‌ها از بازبینی مشارکت‌کنندگان، نظرات خبرگان مستقل و پیاده‌سازی دقیق مصاحبه‌ها استفاده شد. تحلیل داده‌ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. تحلیل داده‌ها منجر به استخراج 177 کد باز، 49 کد محوری و 17 کد انتخابی شد. الگوی نهایی شامل شش مقوله اصلی بود: شرایط علی (تسهیل‌کننده‌های تغییر، مشارکت ذی‌نفعان، تعیین اهداف و تحلیل وضعیت موجود)، مقوله محوری (توسعه حرفه‌ای مدیران و ایجاد فرهنگ سازمانی متناسب با تغییر)، شرایط زمینه‌ای (رهبری قوی، تعامل سازمانی و آمادگی برای تغییر)، شرایط مداخله‌گر (راهبردهای تغییر و تدوین قوانین مرتبط)، راهبردها (آگاهی‌بخشی، ارتباطات مؤثر، نقشه راه تغییر و ارتقای مهارت‌ها) و پیامدها (بهبود کیفیت آموزش، افزایش انعطاف‌پذیری و رضایتمندی ذی‌نفعان). نتایج نشان می‌دهد که مدیریت تغییر در آموزش و پرورش نیازمند یک الگوی جامع و منسجم است که بتواند ابعاد مختلف سازمان، از شرایط علی تا پیامدها را به‌طور یکپارچه هدایت کند. مدل ارائه‌شده می‌تواند به مدیران و سیاست‌گذاران در مسیر برنامه‌ریزی، بهبود کیفیت آموزشی و افزایش توان سازگاری سازمان کمک مؤثر ارائه دهد.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/272/176