توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 4 پیاپی 12 1405 04 01 A Sociological Study of Family Sustainability in Urban Isfahan: A Cultural-Structural Approach مطالعه جامعه‌شناختی پایداری نهاد خانواده در جامعه شهری اصفهان با رویکرد ساختارهای فرهنگی 1 26 FA الهه پرورش دانشجوی دکتری، گروه جامعه شناسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران سید ناصر حجازی گروه جامعه شناسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران منصور حقیقتیان گروه جامعه شناسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Journal Article 1404/05/10 <p>This study aims to conceptualize and model family sustainability in Isfahan by examining the cultural structures shaping interactive, institutional, and meaning-based stability within families. The research employed a mixed-methods design with an exploratory sequential strategy. In the qualitative phase, data were collected through semi-structured interviews with 14 experts in family studies and analyzed using the systematic grounded theory approach, including open, axial, and selective coding. In the quantitative phase, a survey was conducted with 400 married residents of Isfahan using a researcher-made questionnaire derived from qualitative findings. Measurement instruments were validated using construct validity indices (AVE, factor loadings, Cronbach’s alpha, composite reliability). Data analysis was carried out using variance-based structural equation modeling in Smart PLS. Quantitative results revealed that cultural factors explained 62% of the variance in family sustainability, while cultural barriers explained 24%. Cultural factors had a significant positive effect, whereas cultural obstacles had an inverse effect. One-sample t-tests indicated that the overall mean of family sustainability (3.71) was significantly higher than the theoretical midpoint (t=26.45, p&lt;0.001). Sub-dimensions such as long-term joint life orientation, family identity, intimate cohesion, structural-semantic stability, and commitment-based understanding were also significantly above the scale midpoint. Family sustainability in Isfahan emerges as a multilayered cultural–interactive phenomenon, reproduced through shared meanings, communicative competencies, coherence-building norms, and culturally grounded strategies. Cultural shifts and media dominance can either weaken or reinforce this sustainability depending on the interplay of intervening conditions.</p> <p>هدف این پژوهش تبیین الگوی پایداری خانواده در شهر اصفهان با تأکید بر نقش ساختارهای فرهنگی و تحلیل چندلایه روابط تعاملی، نهادی و معنایی در بازتولید پایداری خانواده است. این پژوهش با رویکرد ترکیبی و استراتژی اکتشافی–متوالی اجرا شد. در مرحله کیفی، از روش نظریه زمینه‌ای سیستماتیک و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با ۱۴ نفر از متخصصان حوزه خانواده استفاده شد و داده‌ها طی کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل گردید. در مرحله کمی، داده‌ها از طریق پیمایش و تکمیل پرسشنامه محقق‌ساخته توسط ۴۰۰ نفر از زوجین شهر اصفهان جمع‌آوری شد. ابزارهای سنجش مبتنی بر مفاهیم استخراج‌شده از مرحله کیفی تدوین و با شاخص‌های اعتبارسنجی (AVE، بارهای عاملی، آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی) ارزیابی شدند. تحلیل کمی با مدل‌سازی معادلات ساختاری واریانس‌محور در نرم‌افزار Smart PLS انجام شد. نتایج مرحله کمی نشان داد که عوامل فرهنگی در مجموع ۶۲ درصد از واریانس پایداری خانواده و موانع فرهنگی ۲۴ درصد از آن را تبیین می‌کنند. اثر عوامل فرهنگی بر پایداری خانواده مستقیم و معنادار و اثر موانع فرهنگی معکوس برآورد شد. نتایج آزمون تی تک‌نمونه‌ای نشان داد که میانگین پایداری خانواده (۳.۷۱) به‌طور معناداری بالاتر از حد متوسط مقیاس است (t=26.45, p&lt;0.001). همچنین ابعاد پایداری خانواده شامل زیست مشترک افق‌دار، هویت‌مندی خانواده، پیوستگی صمیمانه و تفاهم تعهدی زوجین همگی در سطحی بالاتر از میانگین نظری قرار گرفتند. پایداری خانواده در اصفهان پدیده‌ای چندلایه و فرهنگی–تعاملی است که از خلال معانی مشترک، مهارت‌های گفت‌وگویی، هنجارهای انسجام‌بخش و راهبردهای فرهنگی بازتولید می‌شود و تغییرات فرهنگی و مداخله رسانه‌ای می‌توانند این پایداری را تضعیف یا تقویت کنند.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/269/174