توسعه فردی و تحول سازمانی 4 پیاپی 11 2026 03 31 Developing a Model to Maximize Decision Implementation in Government Organizations Based on the Expansion of the Zone of Indifference among Employees ارائه مدلی برای حداکثرسازی اجرای تصمیمات در سازمان‌های دولتی بر اساس توسعه منطقه بی‌تفاوتی در کارکنان 1 17 10.61838/kman.jpdot.253 FA صلاح وکیلی گروه مدیریت دولتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران عادل صلواتی گروه مدیریت دولتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران جلیل سحابی گروه علوم اجتماعی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران Journal Article 1404/03/03 <p>The aim of this study is to develop a model to maximize decision implementation in public organizations through the development of the zone of indifference among employees. This applied qualitative study employed grounded theory methodology. Data were collected through semi-structured interviews with 11 academic experts, managers, and staff members of the Trade Development Organization of Iran. The data were analyzed using open, axial, and selective coding with the help of MAXQDA, SPSS, and Stata software. Findings revealed that decision implementation in public organizations often fails due to conflicts of interest, lack of organizational trust, and ambiguity regarding decision outcomes. The final model comprises five key dimensions: decision characteristics, decision conditions, decision type, decision barriers, and decision consequences. Ranking results indicated that “decision consequences” ranked first (mean = 2.90), followed by “decision barriers” (mean = 2.75), “decision type,” “decision characteristics,” and “decision conditions,” respectively. The study concludes that enhancing decision implementation in government organizations requires strengthening employees’ zone of indifference so that managerial decisions create minimal conflict with employees’ personal and professional interests. Expanding this zone is achievable through increased decision transparency, employee participation, organizational learning, effective communication, and well-designed motivational systems.</p> <p>هدف این پژوهش، ارائه مدلی برای حداکثرسازی اجرای تصمیمات در سازمان‌های دولتی از طریق توسعه منطقه بی‌تفاوتی در میان کارکنان دولت است. این تحقیق از نوع کاربردی و با رویکرد کیفی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۱ نفر از خبرگان دانشگاهی، مدیران و کارکنان سازمان توسعه و تجارت ایران جمع‌آوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش نظریه داده‌بنیاد در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت و نرم‌افزارهای MAXQDA، SPSS و Stata برای تحلیل داده‌ها به کار گرفته شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که اجرای تصمیمات در بسیاری از سازمان‌های دولتی با چالش‌های جدی مواجه است و مقاومت کارکنان در برابر تصمیمات اغلب ناشی از تضاد منافع، بی‌اعتمادی سازمانی و ابهام در پیامدهای تصمیمات است. مدل نهایی پژوهش شامل پنج بُعد اصلی است: ویژگی‌های تصمیم، شرایط تصمیم، نوع تصمیم، موانع تصمیم و پیامدهای تصمیم. نتایج رتبه‌بندی نشان داد که «پیامدهای تصمیم» با میانگین رتبه 2.90 در جایگاه نخست، «موانع تصمیم» با میانگین رتبه 2.75 در جایگاه دوم، «نوع تصمیم» در رتبه سوم، «ویژگی‌های تصمیم» در رتبه چهارم و «شرایط تصمیم» در پایین‌ترین رتبه قرار دارد. نتایج تحقیق نشان داد که افزایش میزان اجرای تصمیمات در سازمان‌های دولتی منوط به تقویت منطقه بی‌تفاوتی در کارکنان است، به‌گونه‌ای که تصمیمات مدیران کمترین تعارض را با منافع، باورها و ارزش‌های کارکنان داشته باشند. توسعه این منطقه از طریق شفافیت تصمیمات، مشارکت کارکنان، آموزش سازمانی، ارتباط مؤثر و طراحی نظام‌های انگیزشی قابل تحقق است.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/253/206