توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 4 پیاپی 11 1405 01 01 Managers’ Lived Experiences of the Concept of Invisible Employees in Governmental Organizations: A Case Study of the Ministry of Culture and Islamic Guidance فهم تجربه‌زیسته مدیران از مفهوم کارکنان نامرئی در سازمان‌های دولتی: مطالعه موردی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی 1 19 10.61838/kman.jpdot.238 FA احمدحسین فتایی گروه مدیریت، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران. کیومرث احمدی گروه مدیریت، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران. فاطمه سهرابی گروه مدیریت، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران. Journal Article 1404/04/26 <p>This study aimed to explore managers’ lived experiences of the concept of invisible employees in governmental organizations and to interpret its psychological, structural, and cultural dimensions within the Ministry of Culture and Islamic Guidance. A qualitative design within an interpretive paradigm was employed. Data were analyzed using Colaizzi’s (1978) descriptive phenomenological method. Participants consisted of 14 managers from different levels of the Ministry, selected purposefully based on managerial experience, direct exposure, and positional diversity. Semi-structured interviews were conducted as the primary data collection tool, and data trustworthiness was ensured through Guba and Lincoln’s (1985) four criteria of credibility, transferability, dependability, and confirmability. The results showed that, from the managers’ perspectives, invisible employees represent a psychological detachment manifested in functional passivity and avoidance behaviors. This detachment often arises from bureaucratic overload, seniority-based promotion, unclear career paths, and uninspired leadership. The consequences occur at three levels: organizational (loss of creativity and tacit knowledge), group (indifference and burnout), and individual (psychological distress and loss of meaning in work). The phenomenon of invisible employees is a deep organizational pathology rooted in structural rigidity, weak leadership, and cultural dysfunction. Managers view the solution as a multidimensional transformation—moving from process-oriented management to human-centered leadership. Establishing merit-based promotion systems, transparent career development, appreciation culture, and psychological safety are key steps toward restoring engagement and vitality in public organizations.</p> <p>هدف پژوهش حاضر، فهم عمیق تجربه‌زیسته مدیران از مفهوم کارکنان نامرئی در سازمان‌های دولتی و تبیین ابعاد روان‌شناختی، ساختاری و فرهنگی این پدیده با تأکید بر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و در چارچوب پارادایم تفسیری انجام شد. از روش پدیدارشناسی توصیفی کلایزی (1978) برای تحلیل داده‌ها استفاده گردید. مشارکت‌کنندگان شامل 14 نفر از مدیران سطوح مختلف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بودند که به‌صورت هدفمند و بر اساس معیارهایی همچون سابقه مدیریتی، تجربه مستقیم و تنوع جایگاه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها مصاحبه نیمه‌ساختاریافته بود و برای اعتبارسنجی یافته‌ها از معیارهای گوبا و لینکلن (1985) شامل باورپذیری، انتقال‌پذیری، اطمینان‌پذیری و تأییدپذیری استفاده شد. نتایج نشان داد که پدیده کارکنان نامرئی از دیدگاه مدیران، نوعی گسست میان حضور فیزیکی و درگیری ذهنی و عاطفی کارکنان است که در قالب انفعال عملکردی و رفتار اجتنابی بروز می‌کند. این وضعیت معمولاً در واکنش به عواملی چون بوروکراسی سنگین، ارتقای مبتنی بر سابقه، نبود مسیر شغلی شفاف و ضعف رهبری الهام‌بخش شکل می‌گیرد. پیامدهای آن در سه سطح مشاهده شد: در سطح سازمانی شامل مرگ خلاقیت و از‌دست‌رفتن دانش ضمنی؛ در سطح گروهی شامل بی‌تفاوتی، فرسودگی و افت همکاری؛ و در سطح فردی شامل آسیب روانی، بحران معنا و احساس بی‌ارزشی شغلی. پدیده کارکنان نامرئی، یک عارضه سازمانی عمیق است که ریشه در تعامل عوامل ساختاری، مدیریتی و فرهنگی دارد. مدیران راه‌حل را در ترکیب راهبردهای مدیریتی، سیستمی و فرهنگی برای گذار از مدیریت فرآیندگرا به رهبری انسان‌محور می‌دانند. استقرار نظام شایسته‌سالاری، طراحی مسیرهای شغلی شفاف، ایجاد فرهنگ قدردانی و ارتقای امنیت روانی از جمله پیش‌نیازهای احیای تعلق و پویایی سازمانی است.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/238/168