توسعه فردی و تحول سازمانی 3092-6491 3 پیاپی 10 1404 10 01 Identification of Social Media Crisis Management Indicators in the Education System of Mazandaran Province شناسایی شاخص‌های مدیریت بحران رسانه‌های اجتماعی در آموزش و پرورش استان مازندران 1 21 10.61838/kman.jpdot.224 FA سیده کوثر طاهری اطاقسرا گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامي، ساری، ایران. رضا یوسفی سعیدآبادی استادیار گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. مریم تقوایی یزدی دانشیار گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. Journal Article 1404/04/22 <p>This study aimed to identify and conceptualize key indicators for managing crises arising from social media in the educational system of Mazandaran Province. The research was applied in purpose and qualitative in nature, employing an exploratory sequential design. First, a systematic review of theoretical foundations, domestic and international studies, and relevant policy documents was conducted. Then, through purposive sampling and based on theoretical saturation, 11 experts in crisis management, media, information technology, and education were selected. Data were collected using semi-structured interviews and analyzed through thematic analysis and a three-stage coding process (open, axial, and selective) with MAXQDA software. To refine and validate the indicators, a multi-round Delphi method with field experts was implemented. Data trustworthiness was ensured by member checking, external audit, and inter-coder agreement. Analysis revealed 130 initial codes, refined to 94 concepts and organized into 31 key components. These were grouped into seven core dimensions of social media crisis management: prevention and preparedness, crisis detection and identification, response and reaction, recovery and rebuilding, technology and information infrastructure, socio-cultural aspects, and legal and policy frameworks. The resulting conceptual model comprehensively covers the crisis management cycle from readiness to post-crisis learning. The proposed model provides an integrated framework to systematically manage social media crises in education. It supports informed decision-making, enhances media resilience, and safeguards students’ cultural and social well-being.</p> <p>هدف پژوهش حاضر شناسایی و تبیین شاخص‌های کلیدی برای مدیریت بحران‌های ناشی از رسانه‌های اجتماعی در نظام آموزش و پرورش استان مازندران است. این مطالعه کاربردی با رویکرد کیفی و مبتنی بر طرح آمیخته اکتشافی انجام شد. در گام نخست، داده‌ها از طریق مرور نظام‌مند مبانی نظری، پیشینه پژوهش‌های داخلی و خارجی و تحلیل اسناد مرتبط گردآوری گردید. سپس با روش نمونه‌گیری هدفمند و رعایت اصل اشباع نظری، ۱۱ نفر از خبرگان حوزه مدیریت بحران، رسانه، فناوری اطلاعات و آموزش و پرورش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها مصاحبه نیمه‌ساختاریافته بود. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل مضمون و کدگذاری سه‌مرحله‌ای (باز، محوری و انتخابی) در نرم‌افزار مکس‌کیودا تحلیل و به‌منظور تأیید و اصلاح شاخص‌ها، فرایند دلفی چندمرحله‌ای با مشارکت متخصصان تکمیل شد. اعتبار و پایایی داده‌ها از طریق بازبینی اعضا، ناظر بیرونی و آزمون توافق بین کدگذاران تأیید گردید. تحلیل داده‌ها منجر به شناسایی ۱۳۰ مفهوم اولیه و پس از پالایش ۹۴ مفهوم نهایی شد که در ۳۱ مؤلفه کلیدی سازماندهی گردید. این مؤلفه‌ها در نهایت در قالب ۷ بعد اصلی مدیریت بحران رسانه‌های اجتماعی طبقه‌بندی شدند: پیشگیری و آمادگی، شناسایی و تشخیص بحران، واکنش و پاسخ‌گویی، بازیابی و بازسازی، فناوری و زیرساخت‌های اطلاعاتی، اجتماعی–فرهنگی، و قوانین و سیاست‌گذاری. این مدل چرخه کامل مدیریت بحران از آمادگی تا بازسازی و یادگیری سازمانی را پوشش می‌دهد. مدل پیشنهادی پژوهش چارچوبی جامع برای مدیریت نظام‌مند بحران‌های رسانه‌ای در آموزش و پرورش ارائه می‌دهد و می‌تواند به تصمیم‌گیری آگاهانه، ارتقای تاب‌آوری رسانه‌ای و حفظ سلامت فرهنگی–اجتماعی دانش‌آموزان کمک کند.</p> https://journalpdot.com/index.php/jpdot/article/download/224/154